اقتصاد ایران در شرایطی میان فشارهای ناشی از تحریم، جنگ و محدودیت‌های تجارت خارجی از یک سو و ناترازی‌های مزمن داخلی از سوی دیگر قرار گرفته است؛ وضعیتی که اصلاح بودجه، حل ناترازی انرژی، حمایت از تولید، تقویت سرمایه‌گذاری و بازسازی اعتماد اقتصادی را به مهم‌ترین اولویت‌های سیاست‌گذاری تبدیل کرده است. عبور از این شرایط، بیش از سیاست‌های مقطعی، به یک نقشه راه پایدار برای افزایش تاب‌آوری اقتصاد و کاهش آسیب‌پذیری در برابر شوک‌های داخلی و خارجی نیاز دارد.

تحریم‌های اقتصادی علیه ایران معمولاً از دریچه محدودیت‌های نفتی، بانکی و مالی مورد بررسی قرار گرفته‌اند؛ اما در اقتصاد جهانی امروز، محدودکردن دسترسی یک کشور به شبکه حمل‌ونقل بین‌المللی نیز می‌تواند پیامدهای اقتصادی قابل توجهی ایجاد کند. حمل‌ونقل هوایی اگرچه از نظر حجم، سهم کوچکی از تجارت کالایی را به خود اختصاص می‌دهد، اما در تجارت کالاهای با ارزش بالا، وزن پایین و حساسیت زمانی، نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.

مسئولیت اجتماعی بنگاه‌ها (CSR) دیگر یک اقدام خیریه در حاشیه عملیات نیست؛ بلکه سرمایه‌گذاری استراتژیکی است که بنیان‌های اقتصادی واحد تولیدی را در برابر نوسانات تقویت می‌کند.

اقتصاد جهانی به جهات مختلف از بحران مالی و افزایش نرخ تورم در عذاب است، با این همه بحران‌های مالی به ویژه در کشورهای ثروتمند نتوانسته اختلال چندان شدیدی را در بازارهای مسکن جهانی ایجاد کند.